Zhvillimet që shqetësojnë Evropën

Europa e SemureKonfliktet e armatosura janë shqetësimet më kryesore për Botën aktuale. Këto shqetësime, që janë jo të pakta, kanë prekur edhe “Kontinentin e Vjetër“, i cili për shumëkënd mendohej se ishte jashtë rrezes së luftimeve. Ishte menduar se pas përplasjeve botërore, asaj të “Ftohtë” dhe luftërave në shpërbërjen e Jugosllavisë, Evropa tashmë Continue reading

Ballkani, nga dikur “tjetri” i Evropës, sot në pritje të integrimit

Ballkani dhe BE-jaKroacia është Shteti i fundit i Ballkanit – pas Greqisë, Sllovenisë dhe Bullgarisë – i cili është integruar në Bashkimin Evropian. Pas një procesi 5-vjeçar si kandidat për t’u anëtarësuar, më 1 korrik 2013-të Kroacia u integrua me të drejta të plota duke u bërë kështu shteti i 28-të i Unionit. Ndërkohë jashtë kanë mbetur Turqia Continue reading

Shqipëria dhe aspiratat e saj

pjshQë prej nënshkrimit të MSA-së, por jo vetëm, demokracia shqiptare e ka ndërtuar themelin e politikave të saj mbi një aspiratë madhore: integrimin drejt Bashkimit Evropian dhe strukturave të NATO-s. Sot pas vitesh të tëra angazhimi, Shqipëria gëzon të drejtat e të qenit anëtare e NATO-s, ndërkohë që është “vend kandidat” për t’u anëtarësuar në BE. Continue reading

Përshkrim i shkurtër i pasqyrimit mediatik të zhvillimeve ndërkombëtare

PANORAMA SUPLEMENTET.jpgPo të marrim në konsideratë, nga njëra anë atë çka ka ndodhur këtë periudhë – gjashtëmujori i parë i vitit 2015-të – në përgjithësi në rajon e më gjerë, me atë çka është raportuar nga mediat, përfundimi është i parashikueshëm, që në mediat shqiptare të gjitha zhvillimet e ndodhura në Evropë do jenë trajtuar – ashtu sikurse janë trajtuar gjithmonë zhvillimet jashtë kufijve – si zhvillime “të tjetrit” dhe jo zhvillime që prek edhe publikun shqiptar. Continue reading

“Agenda-Setting” dhe agjenda politike

agendasetting.jpgNë demokracitë e përfaqësuara – sikurse në Shqipëri – qytetarëve u kërkohet të shprehin opinionet, apo qëndrimet e tyre politike me anë të votës. Përmes votës ata zgjedhin një përfaqësi – deputetësh – e cila më parë u është zotuar se do t’u mbrojë interesat. Në të tillë mënyrë qytetarët vendosin jo vetëm për fatet e tyre, por edhe për të ardhmen e vendit. Kjo gjë ndodh një herë në katër vjet, ose sa herë që përfaqësuesit e qytetarëve nuk arrijnë të gjejnë dakordësinë, sikurse edhe në raste të tjera kur çështja është e të një rëndësie të veçantë dhe është e nevojshme një shumicë më e provuar sesa vetëm me përfaqësi – referendumet. Continue reading

Premisat “mediatike” mbi të cilat zgjidhen “përfaqësuesit e popullit”

zgjedhjet

Foto e marrë nga Gazeta Shqip.

Qytetarët shqiptarë – ashtu sikurse qytetarët e vendeve të tjera demokratike – i zgjedhin përfaqësuesit e tyre në saj të një opinioni apo qëndrimi të tyrin politik dhe në saj të një ideje mbi përmbushjen e pritshmërive të tyre. Por – edhe përpara, edhe pasi kanë zgjedhur – ata nuk kanë kontakte të shpeshta me përfaqësuesit e tyre. Shumëkush nuk ka kohë t’i ndjekë të gjitha seancat plenare në Parlament. Po kështu jo gjithkush ka mundësi të takojë një deputet. Ndaj në mënyrë, që t’i formojnë apo t’i plotësojnë opinionet dhe qëndrimet e tyre politike, qytetarët krijojnë një kontakt – relativisht – të caktuar përmes mediave. Nga ana tjetër politikanë të ndryshëm kanë në stafin e tyre këshilltarë për marrëdhëniet me publikun, të cilët Continue reading

Ndikimi përmes “agenda-setting”

unclesam.jpgDrejtimi i vëmendjes publike mbi pak apo aspak tema dhe ngjarje, është një veti e medias, e cila njihet prej kohësh prej studiuesve të komunikimit si “agenda-setting”. Studiues si Stephan Russ-Mohl[1] e përshkruajnë si funksion të gazetarisë vendosjen e rendit të ditës. Russ-Mohl thotë se vëmendja publike për median është mall dhe për të luftohet shumë prapa perdeve. Ai e përshkruan “agenda-setting”-un me një shembull të thjeshtë “Në qoftë se është në rend të ditës sëmundja e gripit të shpendëve, në fund të fundit do të duhet të japë deklaratë për këtë gjë edhe Kryeministri – që për këtë arsye nuk do të flasë mbi reformën në pensione apo mbi taksat e pranimit në universitet”[2].

E formuluar nga Max McCombs dhe Donald Shaw (1972), teoria Continue reading

Ajo çka përbën lajm për audiencën, jo domosdoshmërish përbën lajm edhe për median

SPONSORIZIM I AMBASADES NE FUSHATEN KUNDER AZILKERKUESVE

Fushata e Ambasadës Gjermane në Gazetën Shqiptare, për të sensibilizuar në uljen e azilkërkuesve. Qershor – 2015.

Nga sa është shtjelluar gjerësisht edhe në postimet e tjera – shih në kategorinë studime – sipas teorisë “agenda-setting” mediat kanë aftësinë për t’i diktuar perceptimin e realitetit audiencës. Është pikërisht në saj të kësaj aftësie që disa kanale mediatike – sikurse shtypi i shkruar – përqendrojnë edhe fokuset e tyre. Në këtë drejtim, në vendin tonë, shtypi i shkruar është i fokusuar më tepër në aktualitetin politik. Pse? Sepse sikurse e kemi shpjeguar edhe në postime të tjera agjenda politike e diktuar nga mediat ishte premisë për të zgjedhur përfaqësuesit – deputetët. Më poshtë, duke analizuar, do të shtjellojmë se politika paraqitet edhe si një nga grupet e interesit të vetë shtypit të shkruar, pasi interesat e aksionerëve të saj lidhen ngushtë me politikën.

Continue reading

Parathënie diplome

Katër vite përpara punimit të diplomës, – normalisht – ndiqja studimet e ciklit të parë për “Shkenca të Komunikimit”, kur asokohe avokati dhe politikani i njohur Spartak Ngjela, publikoi vëllimin e parë të librit me titull “Përkulja dhe rënia e tiranisë shqiptare”1. Ishte një libër, që sado voluminoz – më shumë se 600 faqe libër – sërish nuk mund të përmblidhte përjetimet e dy periudhave politike të Shqipërisë ashtu sikurse mëtonte që në titull. Ishte një libër, që u renda ta gjeja menjëherë. Një libër që më erdhi ndërmend sapo zura të shkruaj për punimin tim Master. Continue reading

Analizë: Retorika e diskursit të Jim Garrison në gjyqin për vrasjen e Presidentit Kennedy

Jim GarrisonProkurori Jim Garrison (Xhim Garison) në muajin janar të vitit 1969-të (rreth 6 vite pas atentatit),arriti të ngrinte të vetmen çështje gjyqësore të mbajtur deri më sot për vrasjen e Presidentit John F. Kennedy (Xhon F. Kenedit) madje duke akuzuar dhe persona konkret, biznesmenin Clay Shaw (Klej Sho’) për komplot ndaj Kreut të Shteteve të Bashkuara. Deri më atëherë pas një Komisioni Hetimor (i ashtuquajturi Warren Commision, që zhvilloi hetimet në periudhën nëntor ’63 – shtator ’64) të ngritur nga Presidenti Continue reading

Hyrje – “Studime rreth mitit të Sigurimit të Shtetit”

Në gusht të vitit 1996 ish-Presidenti i Shteteve të Bashkuara George H.W. Bush, së bashku me ish-Shefin e Shtabit të Forcave të Armatosura Collin Powell, do të zhvillonin (familjarisht) një vizitë jo zyrtare në Shqipëri. Të ardhur në vendin tonë si mysafirë të (asokohe) Presidentit Sali Berisha, ata u pritën në Vlorë ku dhe ishin ankoruar me jahtin e ish-presidentit amerikan. Gjatë diskutimeve Continue reading

Enver Hoxha si mishërues i totemit ideologji.

Enver Hoxha investoi shumë në Sigurimin e Shtetit. Me qëllimin për të krijuar njeriun e bindur, njeriun që do ta adhuronte atë, ashtu sikurse objektet “e shenjta” të krijuara prej tij (Hoxhës), e në të njëjtën kohë njeriun që do të tmerrohej prej tyre, Hoxha në mos arritjen 100% të këtij modeli (me anë të Sigurimit), arriti të krijonte tabunë dhe nëse e analizojmë duke ju referuar librit të Frojdit “Totem dhe TabuContinue reading

Përpjekja e Enver Hoxhës për t’u shfaqur si “Hero”.

Figura e një heroi është parë gjithnjë si figurë mistike, që i qëndron historisë, që kthehet në legjendar, kthehet në mit. Heroi gjithmonë është parë si figurë e adhurueshme pasi në vetëvete heroi përcjell modelin e njeriut ideal, modelin e njeriut që kërkon dhe lufton për shoqërinë ideale, ndaj gjithmonë shoqëritë njerëzore kërkojnë heronj. Pikërisht këto cilësi duhet t’i ketë parë “në letër” Enver Hoxha kur dhe e çoi ndërmend të niste përpjekjet për t’u hequr si hero. Pasi kishte strukturuar regjimin e tij Continue reading

Miti i Sigurimit pas rënies së regjimit komunist.

Siç kam analizuar në postimet e tjera, me anë të “heroit” Hoxha, Sigurimi i Shtetit krijoi mitin e tij. Mit i cili edhe pas vdekjes së “heroit” vazhdoi të mbetej mes nesh. Ngjarjet e vitit ’97-të e tregojnë më së miri këtë aspekt. Në këto ngjarje më shumë se fakte, mund të gjejmë fakt-ngjarje që madje tregojnë qartë edhe pasojat që ka lënë ky mit në psikikën sociale. Viti ’97, ishte viti kur vendi do të kalonte një turbullirë e cila do të shkaktonte rënien e Shtetit, vendosjen e anarkisë dhe mbizotërimin e terrorit. Continue reading